ประเภทของงานศิลปกรรม : วิจิตรศิลป์ (Kind of Arts: Fine Art)
ประเภทของงานศิลปกรรม สามารถแบ่งประเภทตามวัตถุประสงค์ของการสร้างสรรค์ ได้ 2
ประเภท ใหญ่ ๆ คือ
หนึ่งศิลปกรรมประเภทวิจิตรศิลป์ (Fine
Arts) และสองศิลปกรรมประเภทประยุกต์ศิลป์
(Applied Arts)
ศิลปกรรมประเภทวิจิตรศิลป์ หมายถึง ศิลปกรรมที่สร้างขึ้นเพื่อจรรโลงจิตใจ แสดงพลังแห่งอารมณ์ความรู้สึกอย่างสร้างสรรค์ มีความประณีตวิจิตรบรรจง เน้นการแสดงออกซึ่งความงาม ความคิด และทักษะฝีมือชั้นสูง สนองตอบต่อความต้องการทางใจมากกว่าการนำไปใช้ประโชน์ในชีวิตประจำวันทั่ว ๆ ไป ผู้สร้างสรรค์งานวิจิตรศิลป์จะมีชื่อเรียกตนเองว่า ศิลปิน หรือเรียกทับศัพท์ว่า อาร์ติสม์ (Artist) เช่น เป็นศิลปินในสาขาจิตรกรรมคือจิตรกร ศิลปินสาขาประติมากรรมคือประติมากร ศิลปินสาขาภาพพิมพ์คือศิลปินภาพพิมพ์ สาขาสถาปัตยกรรมคือสถาปนิก (ไม่เรียก ศิลปิน) เป็นต้น
วิจิตรศิลป์ แบ่งประเภทตามการรับรู้ด้วยประสาทสัมผัส ได้
3 ประเภท ได้แก่
1. ทัศนศิลป์ (Visual Arts) หมายถึง ศิลปะที่รับรู้ความงามได้ด้วยจักษะประสาท หรือเป็นศิลปะที่มองเห็น เช่น จิตรกรรม ประติมากรรม ภาพพิมพ์ สถาปัตยศิลป์ และสื่อผสม
ในฐานะศิลปินผู้สร้างสรรค์ผลงานจะมีประสาทตาที่ดีในการแยกสี น้ำหนัก
และองค์ประกอบอื่น ๆ ที่ใช้สร้างสรรค์งานศิลปะ
ในฐานะผู้ชมก็ต้องมีประสาทตาที่ดี จึงจะมองเห็นความงามของงานทัศนศิลป์ได้ดี ซึ่งจะสังเกตเห็นว่า
ไม่มีผู้พิการทางสายตาเช่นตาบอดเป็นศิลปินสายทัศนศิลป์เลย แต่จะมีผู้พิการด้านร่างกายอื่น ๆ เช่น พิการแขน ขา
ที่สามารถทำงานทัศนศิลป์ได้
อย่างไรก็ตามผู้เขียนเคยเห็นว่ามีนักคิดนักประดิษฐ์ได้พยายามใช้อักษรเบลในการสื่อสารว่างานทัศนศิลป์นั้นเป็นอย่างไร
เพื่อให้ผู้พิการทางสายตาสามารถรับรู้ทัศนศิลป์ได้
ในความเป็นจริงบุคคลเหล่านี้จะมีความพิเศษในเรื่องประสาทหู ซึ่งพวกเขาจะสามารถเล่นดนตรี
ร้องเพลงให้ความรื่นรมย์กับชีวิตได้
ประติมากรรมทราย ภาพจาก pixabay
2. โสตศิลป์ (Audio
Arts) หรือจินตศิลป์ (Imagination Arts) หมายถึง ศิลปะที่รับรู้ด้วยการฟัง
และเมื่อรับรู้แล้วจะเกิดจินตนาการต่อเนื่องทำให้รับรสสุนทรียะได้สมบูรณ์ ศิลปะลักษณะนี้ ได้แก่
เพลง ดนตรี เสียงอ่านบทร้อยกรอง เป็นต้น
ในฐานะศิลปินผู้สร้างสรรค์งานเพลง งานดนตรี
งานวรรณกรรมรูปแบบต่าง ๆ
จะมีทักษะการคิดและการสื่อความหมายด้วยภาษาของตัวอักษร
ภาษาของเสียงอย่างดีเลิศ
ในฐานะผู้ชม การฟังบทเพลงอันไพเราะ ฟังดนตรี
การอ่านวรรณกรรมที่ประณีตจะช่วยกล่อมเกลาภาวะของจิตใจให้อ่อนโยน ผ่อนคลาย
ได้
สุนทรียะรสของโสตศิลป์จะช่วยจรรโลงใจของผู้ฟังที่มีประสาทหูดี
อันมีผลกระทบในทางบวกต่อจิตใจได้
3. ทัศนโสตศิลป์ (Audio
Visual Arts) หรือศิลปะผสม
(Mixed Arts) หมายถึง
ศิลปะที่ต้องใช้ประสาทสัมผัสหลายส่วนรับรู้ร่วมกันจึงจะรับสุนทรียรสจากงานศิลปกรรมนั้น
ๆ ได้อย่างดี เช่น นาฏศิลป์
ภาพยนตร์
ผู้ชมต้องใช้ทั้งประสาทตาและประสาทหูร่วมกันในการรับอรรถรสแห่งความงามของศิลปกรรมแขนงนี้ได้
ในฐานะศิลปินผู้สร้างสรรค์งานนาฏศิลป์ การร่ายรำประกอบดนตรีบรรเลงหรือบทเพลงก็ดี ย่อมีประสาทหูและตาที่สมบูรณ์
ควบคุมให้การเคลื่อนไหวเป็นไปตามจังหวะจะโคนอย่างงดงาม น่าทึ่ง อีกทั้งเนื้อหาการแสดง เครื่องแพรภัณฑ์ ต่าง ๆ ยังสามารถแสดงถึงบริบททางสังคม ความเชื่อ การเมือง วัฒนธรรม ประเพณี
จารีตในสมัยนั้น ๆ ได้เป็นอย่างดี
ส่วนภาพยนตร์เป็นศาสตร์ที่ผสมผสานระหว่างหลาย ๆ ศาสตร์ในการสร้างสรรค์ผลงาน
ในฐานะผู้ชม หากมีประสาทตาและประสาทหูที่สมบูรณ์พอก็จะสามารถรับรู้สุนทรียภาพที่ผู้แสดงถ่ายทอดออกมาให้รับรู้ได้ แต่หากประสาทตาบกพร่องแต่ประสาทหูยังดีอยู่ก็ยังสามารถรับรู้อรรถรสนั้นได้แม้จะไม่เต็มร้อยก็ตาม
แล้วพบกันในบทความต่อไปนะจ๊ะ
TO BE CONTINUE
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น