วันพุธที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2564

จิตวิญญาณของความเป็นครู

 จิตวิญญาณของความเป็นครู    26 พ.ค.2564

          จิต หมายถึง ส่วนประกอบหนึ่งของชีวิตมนุษย์  ซึ่งนอกจากมนุษย์จะมีร่างกายแล้วยังมีจิตอยู่ภายในด้วย   ร่างกายเป็นสิ่งที่มองเห็นได้จากภายนอกอย่างชัดเจนว่ามีรูปร่างหน้าตาสีผิวทรงผมสูงต่ำดำขาว อาการครบ 32 หรือไม่ แขน ขา มือ นิ้ว ส่วนอื่น ๆ ครบถ้วนและเป็นปกติดีหรือไม่   แม้ไม่ครบ 32 และอยู่ในกลุ่มคนพิการก็นับว่าเป็นมนุษย์ที่มีความเป็นมนุษย์เต็มเปี่ยม  มีคุณค่าของความเป็นคนเท่าเทียมกับผู้ที่มีร่างกายครบถ้วน      ส่วนจิตเป็นภาวะที่อยู่ภายในกาย    จิตเป็นส่วนรับรู้อารมณ์และสื่อสารอารมณ์และความรู้สึกนึกคิดแสดงออกออกมาทางกายให้เห็นเป็นบุคลิกภาพ  ให้เห็นความชอบส่วนบุคคล  นิสัยสันดานหรือธรรมชาติของคนคนนั้นให้เห็นความคิดเห็นในกรอบส่วนตัวตามแต่จะได้รับการอบรมบ่มนิสัยหรืออยู่ในสังคมแบบใด    

จิตเป็นภาวะแห่งปัจเจกบุคคลที่แตกต่างกับผู้อื่น มีความเป็นเฉพาะตัวเฉพาะตน   หากผู้นั้นสื่อออกมาอย่างตรงไปตรงมาผู้อื่นก็รับรู้ได้ไม่ยาก แต่หากผู้นั้นแสดงออกทางกาย  วาจา หรือการกระทำอื่นใดที่ไม่ตรงกับอาการปรารถนาของจิต เคลือบแฝงไว้ซึ่งความคิดความรู้สึกที่แท้จริง เสเสร้ง เจ้าเล่ห์เพทุบาย จะด้วยเหตุผลจากการสวมหัวโขนอำนาจหน้าที่การงาน ยศถาบรรดาศักดิ์อัครฐาน   ความเป็นอัตตาตัวตนนั้น      อันผู้อื่นอาจหลงเชื่อในอากัปกิริยาที่แสดงออกนั้นว่าเป็นความจริง 

จิตมนุษย์มีความลึกล้ำ แปรปรวน  เปลี่ยนแปลงได้ ตลอดเวลาทุกวินาที  ยากที่จะหยั่งถึงแต่โดยง่าย     ในศาสนาพุทธกล่าวไว้ว่า จิตมีธรรมชาติคิดปรุงแต่งไม่หยุดหย่อน เปลี่ยนไวเหมือนความเคลื่อนไหวของลิง การกำหนดจิตหรือฝึกจิตต้องกระทำอย่างมียุทธวิธี 

จิตหรือเรียกอีกอย่างว่าวิญญาณ   ในความเชื่อของศาสนาคริสต์ คำว่าวิญญาณหมายถึงลมปราณที่พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานให้กับชีวิตมนุษย์ มีมโนธรรมอยู่ภายใน  เป็นตราประทับอยู่ในจิตทุกดวง นั่นหมายถึงจิตส่วนลึกภายในนั้นรู้ดีรู้ชั่วอยู่ในตน    ต่อให้หาเหตุผลใดมาถกเถียงหักล้างก็มิอาจลบล้างมันได้ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีย่อมรู้อยู่ในตน เพียงแต่จะยอมให้มันแสดงตนออกมาในหนทางแห่งคุณธรรม ความดีตามมโนธรรมนั้นหรือไม่   คนมีจิตใจดีย่อมรู้อยู่ว่าสิ่งใดชั่ว  ย่อมละวางเว้นการกระทำชั่ว   คนมีจิตใจหยาบด้างแม้รู้ชั่วก็ได้กำหนดจิตให้ละวางการกระทำชั่วนั้นได้ไม่   คุณธรรมพื้นฐานที่มนุษย์ทุกชาติทุกภาษามีจะเหมือน ๆ กันอันเนื่องด้วยมโนธรรมตามที่กล่าวถึงกำเนิดไปแล้วนั้นนั่นเอง

          ครู หรือภาษาบาลีใช้คำว่า  ครุ   ในภาษาสันสกฤต ใช้คำว่า คุรุ  แปลว่า  หนัก  นั่นหมายถึง ความรับผิดชอบต่อการศึกษาเล่าเรียนของศิษย์ที่ดูเป็นหน้าที่อันหนักหน่วงต่อชีวิตของผู้ประกอบอาชีพครู    ดังนั้น  เมื่อกล่างถึง จิตวิญญาณของความเป็นครู  จึงหมายถึง มโนธรรมสำนึกภายในจิตของมนุษย์ผู้ทำหน้าที่รับผิดชอบต่อการศึกษาเล่าเรียนของศิษย์ 

          มนุษย์ผู้มีจิตวิญญาณครูมีอยู่ที่ใดบ้าง  ผู้คนทั่วไปหรือผู้อยู่ในวัยเรียนหรือผู้รักในการแสวงหาความรู้จะพบผู้มีจิตวิญญาณครูได้ใน 2 แหล่งใหญ่ ๆ คือ  ในสถานศึกษาทุกระดับ  ทำหน้าที่เป็นผู้สอน ได้ถูกกำหนดตำแหน่งและหน้าที่ความรับผิดชอบตามระเบียบของสถานศึกษานั้น ๆ หรือตามระเบียบของทางราชการ   และพบได้ทั่วไปนอกสถานศึกษา เช่น ศูนย์การเรียนรู้ในชุมชน  ในกลุ่มเกษตรกร  ในกลุ่มอาชีพในชุมชน  และเราจะพบได้แม้ในโลกสื่อสังคมออนไลน์  เช่น การให้ข้อมูลความรู้ในแอปพลิเคชั่นยูทูป บล็อคเกอร์ดอทคอม พันธุ์ทิพย์ดอทคอม  เด็กดีดอทคอม  เป็นต้น แม้ในสื่อสังคมออนไลน์อาจจะมีการให้เพื่อผลเชิงพาณิชย์ควบคู่มาด้วยก็ตาม

ขอบคุณภาพจาก pixabay

          ในสถานศึกษาเราเรียกผู้ที่ทำหน้าที่สอนว่า ครู อาจารย์ หรือผู้มีตำแหน่งทางวิชาการ เช่น  ตำแหน่งอาจารย์   ตำแหน่งครูคศ3 ครูคศ4 สำหรับในสถานศึกษาระดับพื้นฐานการศึกษา และอาชีวศึกษา และตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ ศาสตราจารย์ ในสถานศึกษาระดับอุดมศึกษา  ใช่ว่าทุกคนที่มีตำแหน่งตามชื่อเรียกนี้  จะมีจิตวิญญาณของความเป็นครู ระดับของการมีจิตวิญญาณครูก็มีมากน้อยแตกต่างกันไป  หรือวันนี้สมมุติเราเป็นอาจารย์วันแรกที่รายงานตัว เราจะมีอุดมการณ์มีจิตวิญญาณมีความตั้งใจเต็มเปี่ยมที่จะปฏิบัติหน้าที่ดูแลศิษย์  ในเวลาต่อมาอาจมีความรู้สึกในจิตนี้ลดน้อยถอยลง หรือยังเต็มเปี่ยมเหมือนเดิม หรือเพิ่มความหนักแน่นของอุดมการณ์นี้มากขึ้น  ความรู้สึกเช่นว่านี้สามารถแปรเปลี่ยนขึ้น ๆ ลงๆ ได้อันเป็นธรรมชาติของจิตมนุษย์  และความมากหรือความน้อยเพียงใดนี้ย่อมส่งผลต่อการแสดงออกในการปฏิบัติหน้าที่ของตนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้  และผลนี้ส่งผลโดยตรงต่อศิษย์

อย่างไรก็ตาม มนุษย์ผู้มีจิตวิญญาณของความเป็นครู เขาเป็นมนุษย์ปุถุชนย่อมมีความอ่อนแอในใจ อาจหย่อนความสามารถในบางเรื่อง มีข้อบกพร่อง  กระทำผิดพลาด ได้อย่างคนในทุกวงการอาชีพ  ดังนั้น ในแต่ละสถาบันจะมีจรรยาบรรณวิชาชีพครู  จรรยาบรรณบุคลากร รวมทั้งกฎระเบียบต่าง ๆ กฎหมายบ้านเมือง เป็นเครื่องกำกับพฤติกรรมการกระทำ และบทลงโทษสมาชิกหรือพลเมืองของชาติโดยรวมอยู่แล้ว  ซึ่งสมาชิกจะกระทำความผิดแล้วกล่าวอ้างว่าไม่รู้ระเบียบ ไม่รู้กฎหมายไม่ได้   

 แล้วพบกันในบทความต่อไปนะจ๊ะ

TO BE CONTINUE

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

การเน้น และจุดเด่นในงานศิลปะ

การเน้น และจุดเด่นในงานศิลปะ   13 มิถุนายน 2564           การเน้น (Emphasis) หมายถึง วิธีการสร้างภาพให้น่าสนใจขึ้นวิธีการหนึ่ง   โดยการส...